Focus is meer dingen tegelijk doen
Focus is mijn belangrijkste verbeterpunt. Althans dat heb ik lang gedacht. Snel afgeleid zijn is mij op het lijf geschreven. En de komst van de veelheid van apps op m’n telefoon heeft dat niet verminderd. Het boek ‘Focus’ van Mark Tigchelaar heeft mij echt geholpen met een aantal inzichten. Vooral de aanwezige overcapaciteit in je brein, ik weet niet of ik het helemaal goed formuleer- van circa 15% die allerlei andere dingen gaat doen terwijl je met iets bezig bent zorgt voor afleiding. Als je die 15% nu aan de gang brengt met iets dat je niet afleidt, houd je je hoofd er veel beter bij.
Zo tekende ik tijdens Corona in al die Teams overleggen die je toen de hele dag had poppetjes, schriften vol, zonder dat ik er veel erg in hand en bleef m’n aandacht bij het overleg. Ik tekende de mensen in de call na en heel af en toe leek het ook nog wel eens ergens op. Maar daar ging het gelukkig niet om. Of wat ook werkt is gewoon een stukje wandelen en verder niks tijdens bellen of luisteren van een podcast. De 15% gebruik je dan voor het lopen, maar dat doe je onbewust. Het garandeert aandacht bij wat je hoort in je oortjes. Je gebruikt je overcapaciteit voor iets wat eigenlijk vanzelf gaat.
Het hielp me enorm en nog steeds. Het zorgt ervoor dat je de dingen die de je doet met meer aandacht doet omdat je niet in de verleiding komt om iets anders te gaan doen met meer dan die 15% overcapaciteit waardoor je de aandacht voor je hoofdtaak verliest. Er zijn ook allerlei studies die aangeven hoeveel tijd je verliest wanneer je even afgeleid raakt. Soms wordt er wel gesproken van minuten voor je weer terug bent in de taak die je deed voor je afgeleid werd. Ik zal niet snel tegen wetenschappelijk uitgevoerde onderzoeken in gaan, maar weet wel dat ik het ook wel lekker vind om tijdens bijvoorbeeld het schrijven van dit artikel steeds even een korte break te houden en even wat anders te lezen. Soms gerelateerd aan waarmee je bezig was, omdat je even iets nazoekt en soms ook gewoon even heel iets anders. Ik merk natuurlijk ook dat je af en toe iets meer moeite moet doen om er weer in te komen, maar ook dat het je helpt steeds met volle energie weer een stukje te schrijven. Of zelfs dat je een ander of aanvullend inzicht opdoet dat je vervolgens meeneemt in je verhaal. Zo las ik in een korte break over de aandachtspanne van volwassenen versie die van kinderen.
Volwassen kunnen gemiddeld 45 minuten geconcentreerd blijven. Voor ons 10 jaar gelden al de reden om de lezingen op het kennisfestival te maximeren op 40 minuten. Kinderen zijn veel sneller afgeleid dus mocht er ooit sprake zij van een kinderkennisfestival, iets om rekening mee te houden. Op het kennisfestival hebben we het altijd over manieren om beter te presteren. Het gaat dan om andere manieren van samenwerken, leidinggeven maar ook bij anderen over de schutting kijken. Dat inspireert. Dat is mijn punt ook. Meerdere dingen tegelijk. Doen kan ook z’n voordelen hebben. In de combinatie zit vaak de winst. Daar ontstaan nieuwe verbanden. En daarmee nieuwe ideeën. Het moet je echter niet over de schoenen lopen. Dan zie je door de bomen het bos niet meer.
Daarbij helpt het Zelfkritisch Kompas, want je maakt keuzes in wat je tot je laat komen. Maar het hoeft dus niet één ding te gelijk te zijn. Ik doe graag dingen tegelijk, maar wel dingen die me aangedragen zijn door vertrouwde bronnen, dingen waar ik zelf wat mee kan of van kan maken en dingen die passen in mijn smaak. Dingen die je een vibe bezorgen. Het kompas met Vertrouwen, Smaak, Creatie en Focus als richtingen laat dus wel zien dat je er niet één uit kan pakken. Het is altijd die combinatie, met de ene keer misschien iets meer van het één en de andere keer iets meer van het andere, maar los van elkaar staan doet het nooit.
