Als je zelf actief op zoek moet naar informatie geeft het een bredere scope

Eigenaar van boekingskantoor, platenlabel en managementkantoor Goomah Music en programmeur van Dauwpop, Ribs & Blues en poppodia als Metropool en Podium Victorie, Frank Satink ging van social media af.

‘Ik ben heel blij dat ik van social media af ben’, begint Frank Satink ons gesprek, nadat ik hem uitlegde waarom ik hem graag wilde spreken over ons Zelfkritisch Kompas. Frank heeft met Goomah z’n eigen platenmaatschappij en boekingskantoor en is bovendien manager van meerdere artiesten. Als ik hem op EurosonicNoorderslag tegenkom, lijkt hij alle nieuwe bandjes al te kennen en heeft een route van het ene naar het andere optreden voorbereid waar je jaloers van wordt. Ik wilde in het kader van die enorme hoeveelheid informatie die over muziek beschikbaar is weten hoe hij zijn koers bepaalt.

Je bent gestopt met social media dus, waarom?

‘Ja, ik sta soms bij een show en dan zie je anderen kijken op een telefoon wat weer anderen aan het doen zijn, in plaats van te kijken naar het optreden. Dan weet ik dat het een goede keuze was.’

Ja da’s een beeld waar we denk ik allemaal wel van denken ‘waar zijn we mee bezig?’

‘Ik was er natuurlijk ook wel bang voor om dingen te gaan missen. Soms komt iets ook heus wel minder snel bij me, maar dat is niet minder waardevol. Sterker nog, ik dwing mezelf actiever op zoek te gaan. Wij zijn natuurlijk ook van een andere generatie, die vroeger altijd zelf op zoek moest naar informatie. Of dat nu via Teletekst was, via Muziekblad OOR of radio en televisie. Je moest heel actief op zoek om kennis tot je te nemen, terwijl het nu allemaal zo aanbod-gestuurd is. Het komt tot je via de socials. Je hoeft niks meer te doen. Wel leuk natuurlijk, maar vaak kijk je op een dood moment. Je kunt er verder niet op in waardoor het heel vaak ook heel vlak blijft.’

Ik denk natuurlijk terwijl Frank praat, dit is wel heel treffend allemaal. Want raakt het niet aan focus (zelf op zoek in plaats van op je af laten komen) en creatie (want als je er op dat moment niks mee kan blijft het vlak), maar mis je dan toch niet af en toe wat?

‘Ik gebruikte het ook voor de Zwarte Cross’, vervolgt Frank, ‘waar ik tot vorig jaar betrokken was bij de programmering. Dan volgde ik alle buitenlandse festivals die qua tijd rond de cross zaten. En inderdaad daar was ik bang voor dat ik dat zou missen. Maar ik heb een lijstje van kanalen aangelegd van dingen die ik wil volgen. Dat doe ik dan ook door die betreffende websites actief te bezoeken of artikelen te lezen. Als je het via socials doet, zit je wel in een bubbel. Maar als jezelf actief op zoek moet geeft het een bredere scope. Ik snap het wel, maar toen ik 20 jaar geleden met Goomah Music begon, was het er ook niet. En ik merk gewoon echt dat ik het niet mis. Soms ben je net iets later, maar je krijgt heus wel te weten wat je wil weten.’

Dat je niets mist is top natuurlijk, maar geeft het ook voordelen?

‘Ik heb zelf die knoop doorgehakt en ik merk dat het me zelf veel meer focus en meer rust in mijn hoofd geeft. Ik heb voor mezelf ook de keuze gemaakt dat het ook geen ramp is als ik iets niet weet. Dat heeft misschien ook met leeftijd te maken. Maar daardoor sta ik veel meer open voor dingen. En laten we wel zijn, veel meer ruimte in mijn hoofd is juist heel belangrijk voor informatie en het verwerken ervan.’

Zo raakten we 2 van de 4 richtingen van het kompas aan. Hoe kijk je naar vertrouwen?

‘Ik snap wat je zegt, ik wil ook alles weten. Zeker als het over muziek gaat maar ik heb denk ik hetzelfde als jij bij jouw verhaal over vertrouwen. Dat werkt hetzelfde met muziek. Als jij zegt ik vind Greg Freeman te gek en ik weet het niet, luister ik wel een 4e keer in plaats van dat ik na 3 keer afhaak. Dus ja dat heeft met vertrouwen te maken.’

Maar heb je dan ook groepen waar je in zit waardoor je dingen tot je krijgt?”

‘Het gaat inderdaad net als in jouw verhaal over bepaalde groepjes waar je dingen in deelt, dat gaat over vertrouwen. Dat je vertrouwen hebt in anderen en zij in jou, maar dat je dat ook niet moet beschamen door te doceren. Want als er dan wat komt, wil je het ook lezen. Of als jij wat stuurt dat zij het lezen. Het moet niet zo veel zijn, dat dit ook weer een overload wordt. Een mooi voorbeeld vind ik ook bij Metropool Hengelo waar ik de programmering doe. Daar hebben we verschillende app-groepen. Eentje waar iedereen in zit, maar ook per afdeling. Op een gegeven moment, in de tijd met dat gedoe rond Mark Zuckerberg ontstond er ook een Signal groep. Door de manier hoe het ontstaan is zit er dus maar een beperkt aantal mensen in. In die groep worden artikelen gedeeld, die alleen maar over muziek gaan. Vaak hele mooie artikelen wat je zelf ook aanjaagt om wat terug te sturen. Desondanks reageer ik niet op alles. Soms laat ik ook wel eens een discussie aan me voorbijgaan, maar vaak reageer ik ook wel en dan kan er een hele nuttige discussie ontstaan.’

Ik zie jou op festivals ook wel eens met een lijstje lopen. Hoe werk dat voor jou?

‘Nou ja, we hadden het net over die lijstjes die ik wil volgen, maar dat is niet alleen maar fysiek. Veel zit ook wel in mijn hoofd. Maar daarnaast houd ik ook wel van analoge dingen. Ik weet niet hoe het met jou zit, maar als je zo veel klussen doet, vraag je je ook wel eens af ‘hoe ga ik dit allemaal doen?’. Sinds een paar jaar ben ik daarom een dagboekje gaan bijhouden. Dat helpt mij. Ik merk het aan wat ik opschrijf dat ik bijvoorbeeld te druk ben. Dat hoef ik niet eens terug te lezen, dan weet ik het al. Ik heb trouwens ook zakelijk een notitieblokje voor afspraken. Dat blader ik wel door.

En die lijstjes bij festivals? Zoals als je naar SXSW gaat, hoe bereid je je dan voor op al die muziek die op je af gaat komen en waaruit je keuzes moet maken. Natuurlijk wat je daar gaat zien, maar ook wat je misschien wil boeken voor hier?

Ik luister van tevoren alles door en dan maak ik aantekeningen. Dan heb ik per tijdslot vaak wel 15 acts waaruit ik een keuze moet maken. Ik kijk dan natuurlijk of ik er iets mee kan, maar ook wie het management doet of waar het vandaan komt. Soms weet je dan van tevoren al dat het niks wordt, dus dan hoef je er niet heen. Maar ik ben ook een liefhebber dus soms ga ik daar ook iets zien omdat ik dat zelf gewoon wil, haha.

Gelukkig daar is ook de vierde component van het kompas dat we ontwikkeld hebben: Smaak…

En hoe werkt het hier, krijg je ook veel bands aangeboden?

‘Ha ja, ik krijg veel aangeboden en ik zeg altijd ‘mail maar’. Dat kan gaan om een band voor een festival of voor een kleine zaal. Daar zit dus van alles tussen, dat gaat van groot naar klein. Ik check alles, maar ook hier geldt dat je bij de ene persoon eerder geïnteresseerd bent dan bij iemand anders. Dus dat is die vertrouwenscomponent weer. Maar ik heb toen ik zelf net begon geleerd dat veel mensen ook helemaal niet reageren. Dat wil ik niet. Toen heb ik geleerd altijd iets van je te laten horen.’

En toch houd je de drukte een beetje beheersbaar?

‘Ik kan me herinneren dat we elkaar een keer spraken toen ik zo ongelofelijk druk was en jij al zei dat je niet zoveel dingen tegelijk goed kan doen. Ik heb het nog steeds druk, maar niet meer zoals toen. Dat helpt natuurlijk goed om dingen beter te doen. Maar ik heb ook mijn trucjes hoor. Ik kende iemand die mailde ‘s nachts om alles lekker af te kunnen werken zonder gestoord te worden. Dat lijkt me niet gezond. Maar wat ik zelf wel doe is offline werken, gewoon met m’n mail uit. En dan werk ik wel alle mail af en dan sorteer ik ze in mapjes waardoor mijn mailbox leger wordt. Dan zet ik ‘m weer aan als ik een afspraak in ga en dan gaat alle mail in één keer weg. Als ik dan uit de afspraak kom, heb je antwoorden en dan heb je bijvoorbeeld nog tot 18 uur tijd, omdat je dan naar een show moet om nog weer even te reageren. En dan ‘s avonds houd ik gewoon de mail via de telefoon bij.’